دانش مجموع کل شناخت‌ها و مهارت‌هايي است که افراد براي حل مسائل به کار مي‌برند. در سازمان‌ها دو نوع دانش شناسایی‌شده‌اند: اول ـ دانش آشکار؛ شامل داده‌ها، رويه‌هاي سازماني، نرم‌افزارها، گزارش‌هاي سازماني، بيانيه مأموريت، نمودار سازماني و ...؛ دوم ـ دانش پنهان كه به‌صورت عيني قابل‌پردازش نيست، بلكه خاصيتي ذهني دارد و در اختيار «اعضاي سازمان» است. بخش زيادي از توليد دانش در سازمان نيز مرتبط با به‌كارگيري اين نوع غيرصريح از دانش و تبديل آن به فناوري‌ها و محصولات واقعي است. در فرايند مدیریت دانش تلاش می‌شود تا این نوع دانش فردي كاركنان تبديل به دانش سازماني ارزشمند براي كل سازمان شود. اجزای فرايند مديريت دانش شامل: شناسايي دانش، اکتساب دانش، توسعه دانش، به اشتراك‌گذاري دانش، بهره‌برداري دانش و نگهداري دانش هستند.